Pierwsze ślady osadnictwa białego człowieka na terenie hrabstwa Pope pochodzą z 1780 roku. Jednakże pierwsza trwała osada powstała w 1798 roku w miejscu dzisiejszego Golconda. Osada położona była nad rzeką Ohio i obsługiwała przeprawę promową. Właścicielem promu był Major James Lusk, weteran wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych oraz jego żona Sarah McElwaine Lusk, córka senatora Wirginii.
W 1797 Major Lusk uzyskał licencje przewozową z Kentucky. Był rozczarowany sytuacją gdy rząd stanu Kentucky wydało dokument zezwalający posiadanie niewolników. Sam Major wyzwolił wszystkich swoich niewolników po tym gdy jeden z nich zabił jego pierwsza żonę Laetitica Thomas. Od tego czasu był gorącym przeciwnikiem handlu niewolnikami.
Lusk zdecydował zostawić Kentucky dla Illinois i wniósł petycję do Gubernatora do spraw Terytoriów Indian, Williama Henry Harrisona (terytorium należało wówczas do Illinois) by uzyskać licencje przewozową z północnego brzegu, zatoczki, która teraz nosi jego imię. Harrison odmówił prośbie ponieważ te tereny zajmowali Indianie Delaware
Lusk mimo odmowy organizował przeprawy promowe bez dowodów opłat. Nad brzegiem wybudował dom z którego obsługiwał prom i w którym znajdowała się tawerna.