Wojna włosko-turecka (wojna trypolitańska) – konflikt zbrojny pomiędzy Królestwem Włoch a Imperium Osmańskim, toczący się w latach 1911–1912.
Geneza konfliktu Aspiracje kolonialne Włoch ujawniły się tuż po zjednoczeniu kraju, kiedy to kraj ten przejął kilka wysepek na Morzu Śródziemnym. Następnie Włosi skolonizowali Erytreę oraz część Somalii. Znaczna liczba Włochów osiedlała się na terenach Trypolitanii oraz Cyrenajki. Dyskryminacja ludności pochodzenia włoskiego przez Turków wzbudzała w nacjonalistycznym włoskim rządzie oburzenie. Tajny pakt, jaki Włochy zawarły z Francją, dawał im prawo do wysuwania żądań w stosunku do tureckiej Libii. W zamian Francuzi otrzymali gwarancję, że Włochy nie zaatakują Francji w razie wybuchu wojny z Niemcami. Strona włoska wystawiła 27 września 1911 roku Turkom ultimatum, żądające przekazania im prowincji. Po odrzuceniu go, Włosi wypowiedzieli 29 września Imperium Osmańskiemu wojnę.