Działalność pozazawodowa W 1948 związał się ściśle z Polskim Towarzystwem Krajoznawczym. W grudniu 1950 nastąpiło w Warszawie połączenie Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego z Polskim Towarzystwem Krajoznawczym w Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, a w Łodzi nastąpiło to w marcu 1951, powstał wtedy okręg łódzki, z którego z czasem wyodrębniły się oddziały, w tym Oddział Łódzki. W ten sposób został członkiem PTTK.
Należał do grona pionierów turystyki pieszej. W 1951 został pierwszym przewodniczącym Komisji Turystyki Pieszej Zarządu Okręgu PTTK w Łodzi. Jako jeden z pierwszych uzyskał uprawnienia Przodownika TP.
W 1952 zdobył uprawnienia przewodnickie.
Był organizatorem i przez kilkanaście lat był sekretarzem Komisji Opieki nad Zabytkami Zarządu Okręgu PTTK w Łodzi, zajmował się gromadzeniem archiwum fotograficznego zabytków województwa łódzkiego, organizował szkolenia, wycieczki i zjazdy Opiekunów Zabytków.
Był współtwórcą i przewodniczącym Komisji Krajoznawczej Zarządu Okręgu PTTK.
Jego pasją było gromadzenie archiwalnych materiałów dotyczących Łodzi, a zbierane żmudnie informacje wykorzystał w wydanej w 1972 książce Tajemnice starych kamienic.