thumb|220px|Portret księcia Henryka Pruskiego namalowany przez Johanna Heinricha Tischbeina Starszego, 1769 Henryk Pruski, niem. Friedrich Heinrich Ludwig (ur. 18 stycznia 1726, zm. 3 sierpnia 1802) – wódz pruski i dyplomata, młodszy brat króla Fryderyka II Wielkiego. Mąż Wilhelminy z Hesji-Kassel, z którą wziął ślub 25 czerwca 1752 r. Często popadał w konflikty ze swoim koronowanym bratem, a kłótnie te są dziś niemal owiane legendą.
Życiorys Henryk uczestniczył w wojnie siedmioletniej (1756–1763), w której zasłynął tym, że nigdy nie przegrał żadnej bitwy. Tak jak przed nim Eugeniusz Sabaudzki, książę był mistrzem działań protokomandoskich, tj. niewielkich skoncentrowanych błyskawicznych uderzeń w określony punkt oporu nieprzyjaciela.
O swym bracie Fryderyku II powiadał: „On umie jedynie staczać wielkie bitwy”. Wszyscy żołnierze chcieli służyć u Henryka, gdyż oszczędzał on ich życie, nie ryzykując, gdy nie było szans powodzenia.
Mimo to książę Henryk, pozostający podobnie jak Fryderyk i Wilhelmina pod przemożnym wpływem kultury francuskiej, potrafił świetnie porozumieć się z bratem. Był nie tylko wybitnym wojskowym, ale także, a może przede wszystkim, dyplomatą. Fryderyk zaś doskonale zdawał sobie sprawę z talentów brata i wysoko je cenił. Henryk wielokrotnie posłował m.in.