Pleurocel (Pleurocoelus) – rodzaj zauropoda żyjącego we wczesnej kredzie (apt) na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej.

Opisany w 1888 roku przez Othniela Marsha na podstawie skamieniałości zauropodów odkrytych w osadach formacji Arundel w amerykańskim stanie Maryland. Gatunkiem typowym jest P. nanus. Marsh przypisał temu gatunkowi odkryte w Maryland zęby, szczękę, kość zębową i kość nadpotyliczną (łac. os supraoccipitale), kręgi szyjne, grzbietowe, krzyżowe i ogonowe oraz kości kończyn; skamieniałości należały do niewielkich zauropodów – na ich podstawie Marsh szacował długość zwierzęcia na 12–15 stóp (w przybliżeniu 3,7–4,6 m). Nie jest pewne, czy przypisywane P. nanus kości odkryto w jednym miejscu, co uprawdopodobniałoby, że wchodziły w skład jednego szkieletu, czy też w różnych miejscach;