South African Army (SAF, Armia Południowoafrykańska) – wojska lądowe Republiki Południowej Afryki, część South African National Defence Force (Południowoafrykańskie Narodowe Siły Obronne).
Tradycje wojskowe białych mieszkańców południowej Afryki wyrosły z działań wojennych na małą skalę, starć przygranicznych i nieoficjalnych oddziałów do zadań specjalnych – "komand" afrykanerskich. Przez dziesięciolecia pokój w ich państwie zawdzięczano właśnie takim działaniom oraz działaniom powstających organizacji policyjnych i straży obywatelskiej w miastach. Formacje te dały początek dużym związkom taktycznym, mogącym bronić ich terytorium i o charakterystycznej dla Burów specyfice prowadzonych przez nich działań wojennych. Po powołaniu do życia Związku Południowej Afryki w roku 1910, Generał Jan Smuts, Minister Obrony, położył nacisk na tworzenie oddzielnych armii dla każdej z czterech prowincji. The Defence Act (No. 13) z 1912 r. powołał Union Defence Force (UDF), w której skład wchodziły: Permanent Force (armia właściwa) i Active Citizen Force (ACF), zrzeszająca ochotników, którzy w razie potrzeby powołani byli do wojska. W 1912 r. prawo to zobowiązywało wszystkich białych mężczyzn pomiędzy 17. a 60. rokiem życia do służby w armii, ale prawo nie było ściśle przestrzegane z powodu dużej liczby chętnych. Połowa mężczyzn między 17.