Utrakwiści, także kalikstyni (z łac. calix „kielich”) – pierwotnie określenie wszystkich husytów, później umiarkowany ich odłam z głównym ośrodkiem życia religijnego w Pradze.
Utrakwiści rekrutowali się z mieszczaństwa i rycerstwa. W odróżnieniu od radykalnych ruchów husyckich stawiali na umiarkowaną społecznie i politycznie reformę kościelną. Ich program zakładał: prawo udzielania komunii wiernym pod dwiema postaciami (łac. sub utraque specie), wolność wygłaszania kazań i sprawowania liturgii w językach narodowych.
Postulowali również o zniesienie świeckiej władzy duchowieństwa i likwidację majątków kościelnych.
Od początku starali się podjąć mediację z Kościołem katolickim w sprawie uznania ich żądań. Z uwagi na różnice programowe byli w ciągłym konflikcie z obozem taborytów. W 1434 zawarli porozumienie z cesarzem Zygmuntem Luksemburskim i wysłannikami papieża. Kompaktaty praskie zagwarantowały im prawo do: nieskrępowanego odprawiania liturgii w języku czeskim, udzielania wiernym komunii pod dwiema postaciami, wyboru arcybiskupa praskiego przez czeski sejm.