Przymierze Prawicy – polska konserwatywna partia polityczna, działająca od 26 marca 2001 do 2 czerwca 2002.
Historia Przymierze Prawicy zostało założone przez polityków Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego niepopierających decyzji o wyjściu SKL z Akcji Wyborczej Solidarność i zawiązaniu porozumienia z Platformą Obywatelską (m.in. Mirosław Styczeń, Kazimierz Michał Ujazdowski, Wiesław Walendziak), secesjonistów z ZChN (m.in. Marek Jurek, Kazimierz Marcinkiewicz, Marian Piłka) oraz działaczy Ligi Republikańskiej (m.in. Mariusz Kamiński). Siedmiu wymienionych polityków tworzyło do grudnia 2001 tymczasowe kierownictwo PP. Inspiracją dla założycieli ugrupowania był Ruch Młodej Polski.
Powołany został zespół parlamentarny Przymierza Prawicy wewnątrz AWS, jego przewodniczącym był Tadeusz Cymański. Pierwsza konwencja PP odbyła się 21 kwietnia 2001. Zespół parlamentarny PP liczył ostatecznie 18 posłów (m.in. członka Stronnictwa Pracy) i 3 senatorów. 23 maja 2001 partia podpisała porozumienie o współpracy z Prawem i Sprawiedliwością.