Między klasycznymi liberałami, zwłaszcza u Davida Ricardo, wartość była w większym stopniu miarą równie abstrakcyjnego „prawdziwego kosztu” czy wartości absolutnej, to znaczy niezależnej od systemu ekonomicznego czy technologii, co stanowi różnicę między nimi a MarksemRicardo, David (1823), 'Absolute Value and Exchange Value’, in „The Works and Correspondence of David Ricardo”, Volume 4, Cambridge University Press, 1951 and Sraffa, Piero and Maurice Dobb (1951), ‘Introduction’, in „The Works and Correspondence of David Ricardo”, Volume 1, Cambridge University Press, 1951..

Ricardo i wielu klasyków, jak również Marx, zawarli w swoich systemach założenie, że wartość wymienna dobra jest proporcjonalna, równa albo nierozerwalna od wartości pracy potrzebnej do jego pozyskania. Inni zwolennicy LTW używali terminu wartość w znaczenie wartości w wymianie, przykładem Proudhon.

Proces pracy u Marksa Jako że w teorii Marksa wartość jest czymś wytworzonym przez pracę i do ilości wykonanej nad danym przedmiotem proporcjonalnym, istotne jest wytłumaczyć dokładnie w jaki sposób proces pracy nadaje lub dodaje wartość przedmiotowiO ile nie będzie każdorazowo stwierdzone inaczej, opis procesu przedstawionego w tym rozdziale pochodzi z siódmego rozdziału pierwszej księgi Kapitału Marksa..