Studnia w Kazalnicy – jaskinia położona w Tatrach Zachodnich w Doliny Miętusiej. Wejście do niej znajduje się nad Wielką Świstówką, w dolnej części ściany Kazalnicy Miętusiej na wysokości 1545 metrów n.p.m. w dnie Wielkiego Komina, pod jego południowo-zachodnią ścianą. Jaskinia jest kontynuacją tego komina. Studnia w Kazalnicy jest stosunkowo słabo zbadana i udokumentowana. Długość odkrytych korytarzy wynosi obecnie około 1000 metrów, z czego zmierzonych jest 840. Deniwelacja wynosi prawdopodobnie 244 metry (głębokość 199 metrów, a przewyższenie około 45 metrów).
Opis jaskini Jest to jaskinia o ukształtowaniu pionowym. Składa się prawie wyłącznie ze studni, które są połączone krótkimi korytarzami. Niewielki otwór prowadzi przez korytarzyk (w bok odchodzi Ślepy Komin) i trawers nad Piarżystą Studzienką do salki Stare Dno i salki Trzynastka. Tu odgałęzia się ciąg wiodący w Górne Partie. Natomiast w dół przez studnie prowadzi główny ciąg jaskini. Najpierw jest studnia Dzikie Węże (17 metrów głębokości), potem Studnia Kaskadowa (47 metrów) i Studnia Papuasa (23 metry). Od Studni Kaskadowej odchodzi studnia Bambanik, która jest równoległa do Studni Papuasa i niżej łączy się z głównym ciągiem. Dalej zaczyna się Meander z Wantami prowadzący do Salki Piaszczystej, a stąd do Studni Beznadziei.