thumb|250px|Wycinanka typu Mizrah

mały|Cztery zwierzęta - wycinanka żydowska, aut. Agaty Szepe Wycinanka żydowska to wytwór tradycyjnej sztuki żydowskiej; różni się od wycinanek innych narodów przede wszystkim tym, że jest ściśle związana z religią.

Jako forma plastyczna rozwinęła się w wieku XIX, kiedy papier stał się powszechnie dostępnym materiałem. Rozwijała się równolegle z wycinanką polską, mającą typowo zdobniczy charakter, a której rozkwit spowodowany był przemianami na wsi – chłop, który sprzedawał swoje plony w mieście, miał pieniądze, za które kupował między innymi wycinanki służące do zdobienia domu. Była to sztuka ludowa warstw najniższych.

Historia wycinanki żydowskiej Pierwsze ślady o wycinance żydowskiej sięgają XIII wieku. Legenda opowiada o rabinie, który chciał przepisać Torę; było to zimą, a mróz był tak siarczysty, że zamarzał atrament. Zaczął więc wycinać litery Tory i tak powstała pierwsza wycinanka.

Zanikła na początku XX wieku, choć żydowskie wycinanki spotyka się jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym. Została reaktywowana po II wojnie światowej równolegle w dwóch krajach: w Izraelu i w USA.