thumb|Pokrycie mapy topograficznej 1:10000 w układzie współrzędnych 1965 na tle granic województw Układ współrzędnych "1965" (Państwowy Układ Współrzędnych Geodezyjnych 1965) – układ współrzędnych płaskich prostokątnych w odwzorowaniu konforemnym (odwzorowanie quasi-stereograficzne), zwany układem "1965", stosowany do opracowań w skali 1:5000 i skalach większych (mapa zasadnicza).
Układ "1965" obowiązywał do 24 sierpnia 2000, kiedy został zastąpiony przez układ współrzędnych 2000. Jednakże dopuszczono jego stosowanie do 31 grudnia 2009.
Opis thumb|Strefy układu współrzędnych "1965" W układzie tym obszar Polski podzielono na pięć stref odwzorowawczych, przy czym podstawą do wydzielenia stref były granice podziału administracyjnego. Każda strefa objęła pewną liczbę województw zgodnie z ówczesnym podziałem administracyjnym.
Kolejne strefy obejmowały następujące województwa (według podziału województw sprzed 1975): strefa I – kieleckie, krakowskie, lubelskie, łódzkie i rzeszowskie oraz miasta wydzielone Kraków i Łódź, strefa II – białostockie, olsztyńskie i warszawskie oraz miasto wydzielone Warszawa, strefa III – bydgoskie, gdańskie, koszalińskie i szczecińskie, strefa IV – opolskie, poznańskie, wrocławskie i zielonogórskie oraz miasta wydzielone Poznań i Wrocław, strefa V – katowickie.