Jan Thurzo (również: Turzo; ur. 30 kwietnia 1437 w Lewoczy, zm. 10 października 1508 w Nagybánya) – kupiec, przedsiębiorca i patrycjusz z węgierskiego rodu Thurzo von Bethlenfalva (z Betlanovców), rajca i burmistrz krakowski. thumb|200px|Herb rodowy Turzonów
Życiorys Najstarszy syn Jerzego Turzona (zm. przed 1458), również kupca i przedsiębiorcy, który wydając swą córkę Martę (według innego źródła Marię) za syna olkuskiego żupnika Jana Tesznara starszego (syn – Jan Teszner młodszy) wydobywającego rudę ołowiu, położył podwaliny pod przyszłą potęgę rodu. Jan Turzo wysłany został przez ojca do Wenecji i Padwy, gdzie pogłębiał swą wiedzę o hutnictwie.
Po powrocie z Włoch nadal rozwijał rodzinny interes, podejmował liczne przedsięwzięcia górnicze i hutnicze: doglądał wydobycia rud ołowiu, srebra, złota i miedzi w Olkuszu w Polsce, Kutnej Horze w Czechach oraz na Węgrzech (Nagybánya), w Słowacji (ośrodek hutniczy w Moštenicy koło Bańskiej Bystrzycy), na Spiszu w rejonie Gelnicy i Smolníka, w Tatrach, na Śląsku (Złoty Stok, Frywaldów, Cukmantl, a także w Górach Złotych). Jako administrator węgierskiego króla Macieja Korwina kontrolował cały rejon górniczy miedzi, srebra i złota w Środkowej Słowacji (na ówczesnych Górnych Węgrzech), m.in.