Turak białouchy, turak białolicy (Menelikornis leucotis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae), występującego w Afryce Wschodniej na Wyżynie Abisyńskiej. Zasięg jego występowania obejmuje większą część Etiopii i Erytrei oraz wschodnie pogranicza Sudanu i Sudanu Południowego. W Europie i Ameryce Północnej jest ptakiem chętnie hodowanym w wolierach. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt. thumb|left|Niezwykły kolor piór turaki zawdzięczają rzadkim barwnikom
Morfologia Upierzeniem najbardziej przypomina turaka liliowoczubego, z którym jest łączony w jeden nadgatunek. Dominującymi kolorami w upierzeniu są zieleń i niebieski. Zieleń występuje na głowie, szyi, piersi i grzbiecie. Kolor niebieski zaś przeważa na pokrywach skrzydeł, brzuchu i ogonie. Ciemnoniebieski do fioletowego jest też charakterystyczny czub na głowie. Głowę ponadto zdobią dwie białe plamy z każdej strony: jedna przed okiem, a druga, większa sięga od ucha po szyję – stąd też polska nazwa zwyczajowa gatunku. Dziób i naga skóra wokół oczu soczyście pomarańczowe.