Riccardo Cassin (ur. 2 stycznia 1909 w San Vito di Tagliamento, Udine, zm. 6 sierpnia 2009 w Lecco) – włoski wspinacz, alpinista i himalaista, autor kilku książek o tematyce górskiej.

Życiorys W młodości związany był ze słynną grupą wspinaczy z Dolomitów, tzw. Pająków z Lecco (Ragni). Dokonał licznych pierwszych przejść najtrudniejszymi ścianami (największych w okresie 1934-1938), w tym nowych dróg głównie w Dolomitach (m.in. Civetta, Torre Trieste, Tre Cime di Lavaredo) i pozostałej części Alp, m.in. przełomowe I przejście tzw. Filara Walkera na Grandes Jorasses (1938, z Gino Espozito i Ugo Tizzonim) oraz północnej ściany Piz Badile w Bergell (1937, linią zwaną dziś drogą Cassina).

Po II wojnie z prof. Ardito Desio przeprowadził rekonesans (1953) i uczestniczył w przygotowaniach kierowanej przez Desio wielkiej włoskiej ekspedycji, która zdobyła K2 (1954). Potem sam kierował wyprawami, m.in. zwycięską na Gaszerbrum IV w Karakorum (1958, wejście szczytowe Walter Bonatti i Carlo Mauri). Poprowadził też zespół, który wytyczył 3-kilometrową drogę ścianową o charakterze himalajskim na Alasce (Filar Cassina na południowej ścianie Denali (McKinley), 1961, 7 osób), rok wcześniej w Andach Peruwiańskich zdobył Jirishanca (nowa droga zach. żebrem, w 8-osobowej ekipie, 1960).