François de La Rocque (ur. 6 października 1885 w Lorient, zm. 28 kwietnia 1946 w Paryżu) – hrabia, oficer rezerwy armii francuskiej (podpułkownik), skrajnie prawicowy działacz polityczny, przywódca ugrupowania politycznego Croix-de-feu i Francuskiej Partii Społecznej w latach 30. XX wieku.

Życiorys Był synem Raymonda de la Rocque, generała artylerii morskiej. W latach 1905–1907 uczył się w akademii wojskowej w Saint Cyr. Od 1912 r. służył w Algierii, a następnie Maroku. Brał udział w I wojnie światowej w stopniu majora. W latach 1921–1923 przebywał w Polsce z francuską misją wojskową, a w latach 1925–1926 walczył w Maroku z tamtejszymi powstańcami. W 1928 r. odszedł z wojska w stopniu podpułkownika.

W 1930 r. wstąpił do Croix-de-feu (Ogniste Krzyże), nacjonalistycznej organizacji kombatanckiej, obejmując w 1932 r. przywództwo. Zerwał z jej finansowaniem przez François Coty’ego. Pod jego kierownictwem nastąpiło silne upolitycznienie i zmilitaryzowanie organizacji. Powstała też przybudówka młodzieżowa pod nazwą les fils et filles de Croix de Feu. Do nacjonalistycznego programu organizacji płk F.