Pułkownik F. de la Rocque jeszcze w tym samym roku założył Francuską Partię Społeczną (Parti Social Français) jako sukcesorkę Croix-de-Feu. Zajmowała ona umiarkowane pozycje, będąc prekursorką gaullizmu. Głosiła też hasła antysemickie. Liczyła ok. 600–800 tys. członków.

Po najeździe hitlerowskich Niemiec na Francję i jej kapitulacji w czerwcu 1940 r., płk F. de la Rocque zreorganizował swoją partię, przemianowując ją na Progrès Social Français. W grudniu zaakceptował politykę kolaboracji podjętą przez marszałka Philippe'a Petaina, przywódcę Francji Vichy. Jednocześnie został zaatakowany przez innych działaczy kolaboracyjnych za zbyt umiarkowane stanowisko.

We wrześniu 1942 r. zmienił swoją politykę, występując przeciwko kolaboracji z Niemcami i nawiązując kontakt z konspiracyjną organizacją Réseau Alibi, powiązaną z brytyjskim wywiadem. Następnie utworzył własną podziemną organizację pod nazwą Réseau Klan, grupującą byłych członków PSF. W rezultacie 9 marca 1943 r. został aresztowany przez Sipo-SD w Clermont-Ferrand wraz z ponad 150 jego podkomendnymi. Osadzono go w obozie w , a następnie w . W marcu 1945 r. trafił do szpitala w Innsbrucku, gdzie 8 maja został wyzwolony przez wojska amerykańskie. Następnego dnia powrócił do Francji. Władze francuskie zastosowały wobec niego administracyjne internowanie.