Głównym zagrożeniem dla anakond jest człowiek, zabijający węże ze strachu, a także zniszczenie środowiska, które ogranicza ich habitat.
Systematyka Etymologia Eunectes: eu „dobry”; νηκτης nēktēs „pływak”, od νηχω nēkhō „pływać”.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Eunectes murinus (Linnaeus, 1758) – anakonda zielona, zamieszkująca dorzecza Amazonki i Orinoko i dalej na południe po północno-wschodni Paragwaj i południową Brazylię, także Trynidad. Może osiągać do 7 m długości, aczkolwiek dominują znacznie mniejsze osobniki, średnio 450–550 cm. Choć większe rozmiary osiąga pyton siatkowy, anakondy są znacznie cięższe i mogą osiągać nawet 250 kg masy ciała (jest to możliwe dzięki wodnemu środowisku – anakonda potrafi pływać z szybkością 20 km/godz. i trwać w zanurzeniu 20 minut), przy średnicy 30 cm – samice są wyraźnie większe od samców. Eunectes notaeus Cope, 1862 – anakonda żółta, zamieszkująca tereny północnej Argentyny, wschodniej Boliwii, Paragwaju, Urugwaju i południowo-zachodniej Brazylii; Eunectes deschauenseei Dunn & Conant, 1936 – anakonda ciemna, występująca w Brazylii i Gujanie Francuskiej; Eunectes beniensis Dirksen, 2002 – anakonda boliwijska, występująca w Boliwii.
Przypisy
Kategoria:Dusicielowate Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Georga Waglera