Wszystkie drogi na tej ścianie zaczynają się około 30 m powyżej podstawy ściany w piarżystym i łatwo od dołu osiągalnym kociołku. część lewa (wschodnia) opadająca ze wschodniego skraju galerii i wschodniej jej grani. Jej lewe ograniczenie tworzy ciąg żlebków opadających spod Kaczej Szczerbiny. Ta część ściany jest mniej stroma od środkowej i w połowie wysokości przecięta jest niemal poziomym pęknięciem, które miejscami jest płytowym zachodem z wieloma lustrami tektonicznymi, miejscami szparą o szerokości około 10 cm.
Taternictwo Ściana Galerii Gankowej odegrała ważną rolę w rozwoju taternictwa. Pierwsze odnotowane wejście turystyczne: Ludwik Chałubiński, Bartłomiej Obrochta, Wojciech Roj pod koniec lat siedemdziesiątych XIX wieku. Weszli oni na Galerię Gankową przy nieudanej próbie wejścia na Ganek. Być może już wcześniej na Galerię Gankową dotarł za kozicami Stach Sieczka, ojciec Macieja Sieczki.
Obecnie przez północno-zachodnie ściany Galerii poprowadzono wiele dróg taternickich o najwyższych skalach trudności, znacznie trudniejszych od drogi pierwszych zdobywców.