Biłohirja (ukr. Білогір'я), dawniej Lachowce (Ляхівці) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie szepetowskim, nad Horyniem. W 2001 liczyło 5709 mieszkańców.
Znajduje tu się stacja kolejowa Suchowola oraz przystanek kolejowy Biłohirja, położone na linii Szepetówka – Tarnopol.
Historia Miejscowość powstała w 1441, na prawie magdeburskim od 1583.
Aleksander Jarmoliński herbu Korczak zaślubił Bohdannę, czyli Deodatę, córkę podobno Daszka Kalenikowicza, dziedzica Lachowiec. Jej siostra była żoną Jaśka Sieniuty, stąd między ich potomkami ciągłe procesy o dobra lachowieckieAdam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 8. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1905, s. 142..
Podczas okupacji hitlerowskiej, we wrześniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 2500 osób. 27 lipca 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali koło wsi Trostianka.
W 1960 miejscowość uzyskała status osiedla typu miejskiego. Do 2020 siedziba rejonu biłohirskiego.
Zabytki zamek