ograniczonej demokratyzacji w systemie sprawowania władzy, zmian w polityce gospodarczej państwa, czy przesunięć w polityce inwestycyjnej.
Wraz z upływem czasu partia dostosowywała swoje podejście do zmieniających się warunków politycznych i społecznych, podejmując różne zmiany dialektyczne – z czasem odrzucając ideologię komunistyczną, bądź tworząc jej kolejne rewizje.
Status PZPR oficjalnie posiadała status partii, pod wieloma względami nie stanowiła ona jednak partii politycznej sensu stricto (nie posiadała także, ze względu na lukę prawną dotyczącą partii politycznych, osobowości prawnej). Według jednej z tez – Polska Zjednoczona Partia Robotnicza to „struktura administracyjna, która zarządzała państwem – od szczytów władzy, po najdrobniejszy zakład pracy i gminꔣukasz Kamiński, Przewodnia siła narodu, rozm. przepr. Barbara Polak, [w:] „Biuletyn IPN” nr 5 (2002), s. 9., co odpowiadało rzeczywistości.
Organizacja