Prawdopodobnie najstarszy przepis na przyrządzenie deseru pochodzi z jedynego egzemplarza rękopiśmiennej książki kucharskiej anonimowego autora, znanej jako Cuoco Napoletano, datowanej na drugą połowę XV wieku (obecnie przechowywana w bibliotece Pierpont Morgan Library w Nowym Jorku; przepis na zabaione umieszczono na końcu oryginału, opublikowanego w przekładzie angielskim w 2000 r.).
W XVI wieku deser o bardziej płynnej konsystencji był również podawany jako napój, m.in. chorym i kobietom w ciąży.
Recepturę i sposób przyrządzenia deseru przy użyciu ówczesnego podgrzewacza (bemaru) podał około 100 lat później w 1570 roku Bartolomeo Scappi (osobisty kucharz papieża Piusa V i jego następcy Piusa VI) w książce kucharskiej Opera dell’arte del cucinare. Bartolomeo Scappi zamieścił także m.in. przepis na bardzo pożywną wersję zambaglione z bulionem z kurczaka, mleczkiem migdałowym i wodą różaną, oprócz żółtek, wina, cukru i cynamonu. Do sporządzenia deseru zasugerował małmazję lub trebbiano z Pistoii lub inne słodkie białe wino.
Na początku XIX wieku deser przeniknął też do kuchni francuskiej pod nazwą sabayon.
Zobacz też
kogel-mogel szpajza
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Kuchnia włoska Kategoria:Potrawy z jaj Kategoria:Desery