Po nieudanej próbie pozostał w kraju podejmując się aktywnej działalności wolnomularskiej – kawaler różanego krzyża (VII stopnia), członek kapitularnej loży Rycerze Gwiazdy (w Warszawie) z loży Jutrzenka Wschodząca na Wschodzie Radomia.
Do późnej starości pozostał aktywnym literatem. Ślub z Franciszką Ciokowską 2.3.1810 w Dobrut. Zmarł w swoim majątku Dobrut w roku 1836, 7 marca w wieku 81 lat. Pogrzeb w Parafii Kowala Stępocina.
Twórczość Swój debiut poetycki publikował w latach 1774–1776 na łamach Zabaw Przyjemnych i Pożytecznych. W późniejszym okresie opublikował swoje poematy w zbiorze Pieśni Wolnomularskie (1820).
Ważniejsze utwory Wiersze z lat 1774–1776 ogł. w: Zabawy Przyjemne i Pożyteczne 1774, t. 10, cz. 2, s. 286-290; 1775, t. 12: cz. 1, s. 33-41, 156-160, cz. 2, s. 297-300; 1776, t. 13, cz. 1, s. 23-29 Najjaśniejszemu Stanisławowi Augustowi, Królowi Polskiemu, W. Ks. Lit. etc. etc., panu swojemu miłościwemu od obywatelstwa powiatu radomskiego wiersz ofiarowany w Radomiu r. 1787, brak miejsca i roku wydania. Druk anonimowy. Egz. pierwodruku w kodeksie rękopiśmiennym Biblioteki Kórnickiej, sygn. 1016; wyd. następne: z błędnym przypisaniem autorstwa S. Trembeckiemu w Pamiętniku Warszawskim, t. 8 (1817), s. 322 (sprostowanie błędu i wskazanie właściwego autora w Pamiętniku Warszawskim 1822, t. 4, s. 485);