Pomimo oporu kult nabierał znaczenia społecznego i politycznego (np. podczas ludowego powstania w Tyrolu, poprzez śluby złożone przez Andreasa Hofera w 1809 r.). W XIX wieku cześć Sercu Bożemu rozpowszechniła się masowo w całym Kościele katolickim dzięki francuskim jezuitom, którzy zainicjowali potężny ruch modlitewny – Apostolstwo Modlitwy (szczególnie zasłużył się tu o. Henri Ramière). Za pontyfikatu Leona XIII, u schyłku XIX wieku zapoczątkowano zwyczaj poświęcenia się Sercu Jezusowemu poprzez specjalne akty intronizacji. Do upowszechnienia tej formy kultu w XX wieku przyczynili się m.in. peruwiański ojciec Mateo Crawley-BoeveyZob. Mateo Crawley-Boevey, Jezus Król miłości, Poznań 1957. czy polska mistyczka Rozalia Celakówna.
Szczególnymi postaciami nowożytnymi ściśle związanymi z upowszechnieniem objawień i nabożeństw byli św. Jan Eudes, św. Klaudiusz de la Colombière, bł. Bernard Franciszek de Hoyos oraz bł. Maria od Boskiego Serca Droste zu Vischering. Najważniejsze pozostają jednak objawienia św. Małgorzaty Marii Alacoque.
Objawienia Małgorzaty Alacoque thumb|250px|Objawienie Najświętszego Serca Jezusowego skierowane do całej ludzkości przez św. Małgorzatę Marię Alacoque. thumb|250px|Objawienie Najświętszego Serca Jezusowego skierowane do całej ludzkości przez bł.