Zbycie prawa i zabudowa gruntu wymagają zgody właściciela nieruchomości, uprawniony uiszcza zamiast ceny kupna tylko opłatę czynszową, która rocznie wynosi około 3–5% wartości nieruchomości.
Historyczne początki W prawie rzymskim poprzednikiem prawa zabudowy była instytucja zwana (prawo powierzchni), dziedziczne i zbywalne prawo do odpłatnego posiadania własnego budynku wzniesionego na cudzym gruncie za zgodą właściciela. Czynsz należny właścicielowi zwany był zwykle umiarkowany z uwagi na wkład budowlany. Superficjariusz korzystał z ochrony procesowej podobnej jak emfiteutaKazimierz Kolańczyk: „Prawo Rzymskie”, wydanie 5 zaktualizowane, Warszawa 1996, s. 327..
Zobacz też użytkowanie wieczyste
Przypisy
Kategoria:Prawo w Niemczech Kategoria:Gospodarka nieruchomościami