Nazwa szczytu, pobliskich przełęczy i Rumanowych Stawów (Rumanove plesá) w Dolinie Złomisk związana jest z tatrzańskim przewodnikiem – Jánem Rumanem Driečnym. W polskiej literaturze szczyt opisany jest dokładniej w czasopismach „Taternik” nr 1/1929 i nr 1/1937-38.
Ściany Ściana południowo-zachodnia opada do Dolinki Rumanowej. Przeciwległa, północno-wschodnia ściana opadająca do Doliny Kaczej jest trzykrotnie wyższa i bardziej urwista. Przez dłuższy czas taternikom nie udawało się zdobyć. Według W. H. Paryskiego jest to jedna z najwspanialszych ścian tatrzańskich i odegrała ważną rolę w rozwoju taternictwa. Lewa część jej skośnej podstawy opada do Kaczego Żlebu, prawa na Kaczy Taras. Ściana ma wysokość od 550 do 690 m. Po bokach jej ograniczenie tworzy żleb spod Wyżniej Żłobistej Przełączki i Kaczy Żleb. Są w niej trzy filary.