Jako absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Zambrowie otrzymał przydział do 64 pp w 16. Dywizji Piechoty w Grudziądzu. W 1937 podjął pracę w Urzędzie Frachtowym w Gdyni.
Kampania wrześniowa Zmobilizowany 26 sierpnia 1939, wziął udział w wojnie obronnej 1939 w składzie 16 DP wraz z dowodzoną przez gen. Władysława Bortnowskiego Armią „Pomorze” w bitwie nad Bzurą. Unikając wzięcia do niewoli niemieckiej, przedostał się do Gdyni, gdzie nawiązał kontakty konspiracyjne, a następnie wraz z wysiedloną rodziną wyjechał do Włocławka, a potem do Warszawy w celu dalszego działania w konspiracji ZWZ-AK.
Aresztowany przez Gestapo 2 listopada 1939 za działalność antyhitlerowską (zerwanie plakatu), został skazany na śmierć. Po ujawnieniu w śledztwie, że uczestniczył podczas jednego z rejsów w „GAL”-u w ratowaniu załogi tonącego niemieckiego statku „Horst Wessel” – zamieniono mu wyrok śmierci na 6 miesięcy więzienia na ul. Daniłowiczowskiej w Warszawie, gdzie spotkał się m.in. z Bolesławem Piaseckim z Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”. Tam też zorganizował siatkę konspiracyjną, utrzymując łączność ze światem zewnętrznym i z organizacją poprzez strażnika więziennego p. Dąbrowskiego oraz swoją siostrę Irenę Eljaszewicz (Irena Rett-Wilczkowiak) ps.