linią kolejową długości 18 km do pirsu przeładunkowego we Flying Fish Cove, skąd transportem morskim trafiały do Australii, głównie do portu we Fremantle. W 1961 r. produkcja wyniosła 600 tys. ton skał fosforytowych i dodatkowo ok. 70 tys. ton pyłu fosforytowego. W roku 1978 wyspa wyeksportowała 1,1 mln skał fosforytowych do Australii i Nowej Zelandii oraz 130 tys. ton mączki fosforytowej do Singapuru.
Już z końcem lat 70. XX w. szacowano, że kopalnie, znajdujące się w południowej części wyspy, zapewnią wydobycie tylko na ok. 10 lat. Zostały one zamknięte w 1987 r., lecz otworzono je ponownie w roku 1991. Obecnie dają one zajęcie 19% wszystkich zatrudnionych na wyspie i przynoszą 16% wpływów budżetowych, będąc najważniejszym źródłem dochodów terytorium.
W 2001 wybudowano tymczasowy ośrodek dla nielegalnych migrantów, którzy drogą morską próbują dotrzeć do Australii. Do 2007 ma być gotowy duży i nowoczesny ośrodek (Reception and Processing Centre), a prace związane z jego budową są, po wydobyciu fosforytów, najważniejszym źródłem dochodów wyspy. Ważnymi elementami budżetu wyspy jest transport, telekomunikacja i sektor rządowy (administracja, służba zdrowia, edukacja, policja i siły zbrojne – finansowane z budżetu Australii).