Andrzeja Apostoła w Restarzewie (znajdującej się wówczas w dekanacie szadkowskim archidiakonatu uniejowskiego archidiecezji gnieźnieńskiej). W 1642 z fundacji Jana Koniecpolskiego wybudowano nową świątynię (w większości drewnianą, ale front był murowany). Od 1818 parafia należała do diecezji kujawsko-kaliskiej, w latach 1925–1992 do diecezji łódzkiej (w 1992 diecezję tę podniesiono do godności archidiecezji). Obecny kościół był budowany w latach 1895–1911, murowany z cegły, w stylu neogotyckim, według projektu Tadeusza Mankiewicza. Jest to świątynia jednonawowa, z wieżą, której zwieńczenie tworzy wielka pozłacana kula, na której został umieszczony krzyż. Nad prezbiterium jest niewielka wieża (z małą kulą i krzyżem). Kościół konsekrował 28 kwietnia 1913 biskup kujawsko-kaliski Stanisław Zdzitowiecki. Podczas I wojny światowej kościół został ostrzelany, czego pamiątką jest pocisk wmurowany nad wejściem do zakrystii. Na początku II wojny światowej okupant zamknął świątynię i stworzył w niej areszt dla schwytanych wcześniej ludzi, których potem wywożono na przymusowe roboty do Niemiec. Od końca 1941 do stycznia 1945 było tam magazynowane zboże. Po wojnie przywrócono kościołowi jego podstawowe przeznaczenie, czyli możliwość do sprawowania nabożeństw z udziałem wiernych.