Nigdzie dotychczas na świecie nie zgromadzona tak dużej kolekcji prac Leonarda, co dało podwalinę pod otworzenie Biblioteki Leonarda da Vinci.
W 1919 roku Martelli przekonał hrabię Giulio Masetti de Bagnano, by ten podarował swój zamek, należący do rodziny Guidi i noszący ich imię, na siedzibę biblioteki. Prace restauracyjne zamku trwały do roku 1934. w tym czasie dokonano inwentarz i skatalogowano zbiory, które przechowywane były w pokojach ratusza. W 1934 roku otworzono bibliotekę, która wkrótce stała się centrum naukowym Vincian.
W 1952, w pięćsetną rocznicę urodzin Leonarda da Vinci biblioteka stała się centrum inicjatyw, a w 1961 roku zapoczątkowano wykłady na temat Vinciego (Letture Vinciane), które do dziś stanowią wstęp do studiów i badań nad życiem mistrza.
W latach siedemdziesiątych Leonardiana została zamieniona w publiczną czytelnię, a w 1983 roku została przeniesiona do nowych i funkcjonalnych pomieszczeń, zostawiając zamek, w którym pozostało Muzeum Leonarda, istniejące od 1953 roku. Na tę okazję Fundacja Leonarda da Vinci, założona w 1975 roku, przekazała bibliotece kopie wszystkich prac wydanych przez Giunti, publikowanych we Florencji.