Zmuszony uchwałą senatu do wystąpienia przeciwko spiskowcom, w dzień bitwy pod Pistorią oddał komendę dowódcy jazdy Markowi Petrejuszowi pod pozorem obłożnej choroby. Tym niemniej jako naczelnemu wodzowi przypisano mu zwycięstwo nad wojskami Katyliny. W latach 62–60 p.n.e. namiestnik prowincji Macedonia. Poniósł tam kilka porażek z rąk Dardanów i Bastarnów. W Macedonii dopuścił się tak wielkich zdzierstw, że po powrocie do Rzymu został znów oskarżony o nadużycia. Pomimo obrony prowadzonej przez Cycerona został w 59 p.n.e. skazany i poszedł na wygnanie do Kefalenii. Odwołał go z wygnania Gajusz Juliusz Cezar. W 44 p.n.e. Marek Antoniusz nakłaniał Gajusza do starania się o cenzurę i przygotowywał mu kampanię wyborczą, ostatecznie wybory się nie odbyły. W 42 p.n.e. został w końcu wybrany cenzorem wraz z Publiuszem Sulpicjuszem Rufusem. Jedna jego córka Antonia była żoną Kaniniusza Gallusa, a druga córka Antonia Hybryda była drugą żoną Marka Antoniusza.
Zobacz też Drzewo genealogiczne Antoniuszów
Przypisy „P(ublius) Sulpicius C(aius) Antonius cen[s(ores)] / P H N T vico Galb(ae) P(ublius) Peticius P(ubli) l(ibertus) Apollodoru[s] „ w
Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Rzymscy namiestnicy Macedonii Kategoria:Zmarli w I wieku p.n.e.