Z komina skośnie w prawo opada Rampa Ždiarskyego będąca olbrzymim, stromym i zbudowanym z płyt zachodem.
Filar przecinający tę ścianę przez autorów pierwszego jego przejścia nazwany został, jak pisał W. Cywiński, „nie wiadomo czemu kulistym”. Witold Henryk Paryski nazwał go „filarem kulisy”.
Taternictwo i turystyka Dawniej Żłobisty Szczyt był popularny, wchodzono na niego najczęściej od Doliny Złomisk. Według Władysława Cywińskiego to najambitniejszy tatrzański cel dostępny dla turystów (ale oni mogą na niego wejść tylko w towarzystwie uprawnionego przewodnika). Jest trudniejszy niż Gerlach, Durny Szczyt, Staroleśny Szczyt, Pośrednia Grań, Mięguszowiecki Szczyt i wiele innych. Taternicy przeszli w masywie Żłobistego kilka dróg, ale nie zdobyli wszystkich jego formacji skalnych. Gdyby potraktować główny jego wierzchołek jako odrębny szczyt, to jego północno-wschodnia ściana (od strony Doliny Kaczej) nie została zdobyta Pierwsze wejścia: na Żłobistą Kopę: węgierski turysta o imieniu Károly i nieznanym nazwisku, na wiele lat przed 1899 r., na główny wierzchołek latem: Károly Jordán i Marthe Lavallé, 29 lipca 1899 r., na główny wierzchołek zimą: Zygmunt Klemensiewicz i Jerzy Maślanka, 9 kwietnia 1909 r.
Przypisy
Linki zewnętrzne Archiwalne widoki góry w bibliotece Polona
Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich Kategoria:Szczyty słowackich Tatr