ustawę o podziale gruntów i przewodził kolegium urzędników (septemwirat) powołanych do jego przeprowadzeniaM. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA QUINTA, VII (). W uznaniu tej działalności wszystkie tribus uznały w nim swojego patronaM. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA SEPTIMA, XVI-XVII () i został uhonorowany posągami, wzniesionymi między innymi przez ekwitów i trybunów wojskowychM. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA SEXTA, XII-XV (). Umożliwił Oktawianowi, wówczas osobie prywatnej nie uprawnionej do tego, wstąpienie na rostra i wygłoszenie mowy do luduM. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD ATTICVM LIBER QVARTVS DECIMVS , XX,5;( ). W 43 p.n.e. wspomagał brata Marka Antoniusza w toczonej wówczas wojnie domowej. Przyprowadził mu legion pod Mutinę. Cyceron oskarża Lucjusza, ze podobnie jak brat okrutnie traktował ludność cywilnąM. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA TERTIA, XXXI (). W roku 41 p.n.e. został konsulem z Publiuszem Serwiliuszem WatiąSVETONI TRANQVILII VITA TIBERI ;5(). W pierwszy dzień roku odbył triumf za sukcesy w walkach przeciw plemionom alpejskim, pomimo że nie sprawował tam dowództwa. Oktawian po podziale władzy między triumwirów powrócił do Italii z zadaniem zaopatrzenia dla weteranów wojennychTITI LIVI AB URBE CONDITA LIBER CXXV PERIOCHA ().