Liturgia chrzcielna obejmuje poświęcenie wody i pokarmów. W wodzie trzy razy zanurza się paschał, a potem wlewa się do osobnego naczynia i łączy się z olejami świętymi. Jest to woda używana do chrztu. Obrzęd święcenia wody zawiera głęboką symbolikę. Dzięki dokonującej się ofierze Jezusa Chrystusa człowiek otrzymuje łaskę życia nadprzyrodzonego, której widzialnym znakiem jest chrzest - polanie wodą. Zmartwychwstanie Chrystusa i chrzest człowieka to tajemnice ściśle ze sobą związane. Chrystus powstaje z grobu nowy w chwale nowego życia. Chrześcijanin podobnie jako nowy człowiek, dziecko Boże, wychodzi z wody chrztu, gdyż sam Chrystus powiedział: „Jeśli się kto nie odrodzi z wody i z Ducha Świętego, nie może wnijść do królestwa Bożego” (J. 3,5). Po tych obrzędach następuje śpiew Litanii do wszystkich świętych, podczas którego kapłan wraz z ministrantami leżą krzyżem u stóp ołtarza.

Po tych wszystkich obrzędach rozpoczyna się uroczysta liturgia eucharystyczna, która ma już pełny charakter wielkanocny. Na „Chwała na wysokości” uderzają wszystkie dzwony i zaczynają grać organy. Między lekcją a Ewangelią rozbrzmiewa po raz pierwszy radosne „alleluja” (chwalcie Jahwe), które kapłan na przemian z chórem śpiewa trzy razy. Uroczysta liturgia kończy się nieszporami.