Zaczęły powstawać również cywilne arabskie osiedla rolnicze i górnicze.

Do sukcesu Arabów przyczyniło się osłabienie lokalnej władzy – założenie twierdzy Fraxinet przypadło na okres podziału Cesarstwa Karolińskiego (wskutek Traktatu w Verdun z roku 843), ponadto 30 lat wcześniej wybrzeża Francji srodze ucierpiały od najazdów normańskich. Natomiast panujący wówczas w Kordowie kalif Abd ar-Rahman III należał do najwybitniejszych władców muzułmańskiej Hiszpanii i skutecznie wspomagał plany zajęcia przez Arabów Francji.

Pierwszą próbę zniszczenia arabskiego przyczółka w 931 podjął król Włoch Hugon z Arelatu. Bizantyjskie okręty, użyczone przez cesarza Konstantyna VII Porfirogenetę, zniszczyły flotę muzułmańską w zatoce Saint Tropez. Na lądzie Hugo zniszczył umocnienia twierdzy, ale zanim zdążył zlikwidować jej załogę, nagle zmienił zamiar. Zawarł z Arabami umowę, na mocy której zatrzymali oni Fraxinet i zobowiązali się obsadzić alpejskie przełęcze między Francją a Włochami – a wszystko to, by nie dopuścić do Włoch swego konkurenta do tronu – Berengara. Arabowie zajęli przełęcze, od Mont Genevre po Septimer, a następnie –sąsiadujące z nimi tereny.