Ludwika hanowerska (, ur. 18 grudnia 1724 w Leicester House w Londynie, zm. 19 grudnia 1751 w Christiansborgu w Kopenhadze) – królowa Danii i Norwegii.

Życiorys Luisa, księżniczka Walii, urodziła się jako piąta córka, a zarazem najmłodsze dziecko Jerzego, księcia Walii, i jego żony Karoliny z Ansbachu. Ochrzczona została 22 grudnia.

11 czerwca 1727 roku, kiedy Ludwika miała dwa lata, zmarł jej dziadek Jerzy I. Jej ojciec zasiadł na tronie brytyjskim jako Jerzy II, a jego córka otrzymała tytuł Jej Królewska Wysokość Księżniczka Luiza.

Małżeństwo Wyszła za mąż za następcę tronu Danii i Norwegii, przyszłego króla Fryderyka V. Małżeństwo zostało zawarte z powodów politycznych. Ludwika została najpierw poślubiona per procura 10 listopada 1743 w Hanowerze. Osobę przyszłego męża reprezentował brat panny młodej, książę Cumberland. Właściwy ślub odbył się 11 grudnia 1743 w Kopenhadze. Para doczekała się pięciorga dzieci, dwoje z nich nie przeżyło: Chrystian (1745–1747), Zofia Magdalena (1746–1813), królowa Szwecji jako żona Gustawa III, Wilhelmina Karolina (1747–1820), landgrafini Hesji-Kassel jako żona Wilhelma, Chrystian VII (1749–1808), mąż Karoliny Matyldy Hanowerskiej, Luiza (1750–1831), księżna Hesji jako żona Karola.