Żaden z nich nie stał się postacią publicznie znaną.
Mediolan i Treviso (1848–1849) mały|Cinque giornate di Milano (rycina z epoki) Nullo i jego bracia natychmiast przyłączyli się do antyaustriackiego powstania, które wybuchło w Mediolanie w marcu 1848 rokuAdam Ostrowski, Francesco Nullo. Bohater Polski i Włoch, Warszawa 1970, s. 24.; podczas zamieszek brat Ludovico został ranny w nogęPetteni 1960, s. 63.. Kiedy po wycofaniu wojsk cesarskich mediolański Rząd Tymczasowy wezwał do wyzwolenia kolejnych terenów Włoch, Nullo wstąpił do korpusu ochotniczego znanego jako Corpo dei Volontari di Manara. Jednostka ta w kwietniu została skierowana na bagienne tereny nad Padem i nad Piawą; po krótkiej kampanii Nullo znalazł się w zajętym przez powstańców Treviso. Opuścili oni miasto w czerwcu, w obliczu kontrofensywy austriackiej, a Nullo powrócił do MediolanuPetteni 1960, s. 65..