kierownictwo RN wykluczyło z partii 4 przywódców "rebelii".
Dzieje ugrupowania Następnego dnia Yvan Aumont, Arnaud Fabre de Rieunégre, Gérard Leclerc i Bertrand Renouvin, przywódca i główny ideolog grupy, redaktor dwumiesięcznika "Royaliste", powołali nowe ugrupowanie pod nazwą Nouvelle Action Française. W październiku 1978 r. zmieniono ją na Nouvelle Action Royaliste.
W 1974 r. B. Renouvin kandydował w wyborach prezydenckich, uzyskując jedynie 0,7% głosów. W rezultacie NAR zbliżyła się do Partii Socjalistycznej, która odtąd zaczęła umieszczać jej kandydatów na swoich listach. Za poparcie kandydatury François Mitterranda w wyborach prezydenckich w 1981 r. B. Renouvin i 2 inni członkowie NAR weszli w skład Rady Ekonomicznej i Społecznej. W marcu 1983 r. NAR przyłączyła się do Ruchu Demokratów (Mouvement des démocrates) postgaullisty M. Joberta, a w 1993 r. wystąpiła w sojuszu z zielonymi. Natomiast w wyborach prezydenckich w 1995 r. zaapelowała o wrzucanie do urn białych kartek, odrzucając kandydaturę Lionela Jospina za ogłoszenie "pięciolatki", zaś Jacques’a Chiraca za "ksenofobiczne ustawy" wnoszone przez jego rząd. NAR wzięła udział w Paryżu w obchodach 200.