Jego najbardziej emblematycznym dziełem w tej dziedzinie etyki jest trylogia: „Cnoty publiczne dla świata, który może być inny” (port.: Virtudes públicas para outro mundo possível), w której proponuje globalizację z ludzką twarzą. Boff postrzega kryzysy jako okazje do przejścia do nowego paradygmatu życia, charakteryzującego się planetarnym i kosmicznym znaczeniem ludzkiej egzystencji. Boff chwali następujące cnoty: gościnność, współistnienie, szacunek, tolerancję, troskę, wspólne jedzenie i picie oraz życie w pokoju. Poniżej znajduje się krótka charakterystyka jego poglądów na współistnienie mędzy ludźmi, które rozpatruje w wielu wymiarach: 1. Gościnność powinna stanowić niezbędną cnotę w czasach kryzysu migracyjnego; powinna być prawem i obowiązkiem każdego, co więcej, nakazem etycznym, który należy praktykować bezwarunkowo. Z tej perspektywy gościnność obejmuje serdeczne powitanie, uważne słuchanie, uczciwe negocjacje, bezinteresowne wyrzeczenie się, świadomą odpowiedzialność, inteligentną transformację i powinna skutkować polityką społeczną polegającą na przyjmowaniu imigrantów i włączaniu do społeczeńśtwa tych, którzy są odmienni; 2. Współistnienie powinno stanowić centralną cechę obecnych czasów i być rozumiane w jej podwójnym wymiarze: psychospołecznym i kosmicznym.