Freud, znając teorie Fliessa, poprosił go o zoperowanie nosa Emmy Eckstein. Wilhelm Fliess przybył do Wiednia w lutym 1885 roku i od razu po operacji wrócił do Berlina. Operacja jednak nie pomogła. Obrzęk stawał się coraz większy, a krwawienia nie ustępowały. Doszedł do tego nieprzyjemny zapach stęchlizny. Ze względu na nieobecność Fliessa, Freud prosił o pomoc wiedeńskich chirurgów Roberta Gersuny i Ignaza Rosane. Ten ostatni wyciągnął z nosa Emmy Eckstein ponad półmetrową gazę, którą przez nieuwagę 14 dni wcześniej zostawił w nosie pacjentki Wilhelm Fliess. Freud w liście do Fliessa z 8 marca 1895 roku bierze na siebie winę za stan Emmy. Uważał, że nie powinien prosić chirurga, by operował w obcym mieście. Co więcej, stwierdza, że nikt go za to nie obwinia, bo takie wypadki zdarzają się nawet najlepszym. Na sam koniec listu dodaje, że w żadnym wypadku nie stracił do niego zaufania. Freud uznał również, że nieustające krwawienia Emmy Eckstein mają pochodzenie psychologiczne, a nie fizyczne: Jej ból jest nieprawdziwy, a krwawienia, które wydawały się spowodowane twoją operacją mają w rzeczywistości podłoże psychologiczne – są histeryczne.