Ekspansja języków indoeuropejskich – hipotetyczny proces rozpowszechniania się języków klasyfikowanych jako indoeuropejskie, oparty na ich najwcześniejszych poświadczeniach, wskutek rozrostu populacji, zaludniania nowych terenów i pojawiania się zmian językowych język praindoeuropejski ulegać miał przekształceniom, które dały początek współczesnej indoeuropejskiej rodzinie językowej, inne głosy odrzucają tezę zakładając, że substratów było więcej niż jeden, a teoria jest niefalsyfikowalna.
Rozpad języka praindoeuropejskiego, według teorii rodziny językowej Nie istnieje poświadczenie języka praindoeuropejskiego, stąd wszelkie tezy opierają się na doszukiwaniu się podobieństw do poświadczonych języków. Najwcześniejsze potwierdzone języki anatolijskie (na południu) oraz tocharskie (na wschodzie). Jednocześnie zachowały nietypową formę odmiany i głosek. Język hetycki, należący do języków anatolijskich, miał formy mianownika, który uznano za wzór dla mianowników języka PIE, ale przypadki zależne, a więc inne niż mianownik, były bardzo różne, stąd domniemano, że musiały powstać później. Języki anatolijskie są więc najbardziej odrębne wśród języków indoeuropejskich.