używał pseudonimu „Mochnacki”. W 1944 podjął współpracę z pierwszymi ukazującymi się na przyczółku sandomierskim pismami „Wolną Polską” i „Ziemią Kielecką” (1944–1945). Nie skorzystał z oferty ściślejszej współpracy z lubelskim PKWN, którą w październiku 1944 złożył mu Jerzy Putrament i odmówił wyjazdu do Lublina. Od kwietnia 1945 pracował jako kierownik Działu Ogólnego Spółdzielni Młynarsko-Piekarskiej. W dalszym ciągu działał w Stronnictwie Ludowym, był prezesem koła grodzkiego w Sandomierzu. Od 1945 należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Lata powojenne W 1946 został członkiem Zarządu Powiatowego PSL. W listopadzie 1946, przed planowanymi na styczeń 1947 wyborami, jako działacz PSL został aresztowany i osadzony na cztery tygodnie w areszcie śledczym Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Kielcach. W 1949 wziął udział w kongresie zjednoczeniowym ruchu ludowego; w latach 1950–1952 był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, z którego w 1952 został wydalony za "błędy i wypaczenia", a w 1956 – zrehabilitowany.