Po wyzwoleniu Francji przez wojska alianckie w sierpniu 1944 r., został oskarżony o zbrodnie wojenne, ale udało mu się zbiec w 1946 r. do USA. W tej sytuacji trybunał wojskowy w Tuluzie skazał go zaocznie na karę śmierci. Jacques Dugé de Bernonville poprzez Nowy Jork dostał się do Quebecu. Według części historyków pomógł mu duchowny katolicki Lionel Groulx. W Kanadzie do 1948 r. działał wśród nacjonalistów z Quebecu. Kiedy władze imigracyjne dowiedziały się o jego wojennej przeszłości, wszczęły procedurę deportowania go do Francji. W jego obronie w 1950 r. wystąpiły 143 osobistości z Quebecu, wysyłając petycję do rządu. Jednakże to nie pomogło, wobec czego J. Dugé de Bernonville wyjechał do Brazylii, gdzie zamieszkał w Rio de Janeiro. W 1954 r. władze francuskie wytropiły go, ale w sytuacji braku umowy o ekstradycję z Brazylią zrezygnowały z niej w 1957 r. Jacques Dugé de Bernonville został zabity w 1972 r. przez służącego jego syna.
Linki zewnętrzne Biografia Jacques'a Dugé de Bernonville'a (jęz. angielski)
Kategoria:Francuska szlachta Kategoria:Francuscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci we Francji Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1972