thumb|„Lech” nad Warszawą (1926) Lech – pierwszy polski sterowiec w służbie Wojsk Aeronautycznych II RP.
Historia W 1920 roku został zakupiony we Francji z demobilu sterowiec ciśnieniowy „Zodiac VZ-11” klasy Vedette, zbudowany w 1917 roku. We francuskiej marynarce wojennej nosił nazwę „Commandant Соutelle” i był używany do wykonywania lotów patrolowych, eskortowania konwojów oraz wykrywania okrętów podwodnych na Morzu Śródziemnym. Przewieziono go do Gdańska, skąd w marcu 1922 roku przetransportowano go do portu sterowcowego w Toruniu, tam zmontowano (w pracach brał udział podporucznik Zbigniew Burzyński) i włączono do służby w Szkolnym Batalionie Sterowcowym Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej. W 1924 roku, po rozformowaniu szkoły, sterowiec przejęty został przez 1 batalion balonowy w Toruniu. Pierwszym komendantem sterowca „Lech” był porucznik Sławomir Bilek. Największą po Bilku liczbę godzin na „Lechu” wylatał kapitan pilot sterowcowy Kazimierz Kraczkiewicz. Na wiosnę 1928 roku, sterowiec poszedł do kasacji – z powłoki wykonano namioty dla Wojska Polskiego i fartuchy robocze.