W jego imieniu toczyła wojnę z Oktawianem, pod nieobecność męża dowodząc wojskami i najprawdopodobniej biła monety z własnym wizerunkiem.
Gdy po śmierci Cezara triumwirat zawiązali Marek Antoniusz, Oktawian i Lepidus dla umocnienia tego politycznego sojuszu zaoferowała swoją córkę, Klodię Pulchrę, jako żonę dla Oktawiana.
Jedną z ofiar ogłoszonych przez triumwirów proskrypcji był Cyceron. Z rozkazu Antoniusza jego odciętą głowę i ręce przybito do mównicy na forum. Antyczne źródła podają, że Fulwia przebiła język mówcy szpilką do włosów.
Triumwirowie podzielili się prowincjami i Marek Antoniusz wyjechał na przypadły mu Wschód. Pozostały w Italii Oktawian prowadził niepopularną politykę, odbierając ziemię mieszkańcom Italii i przydzielając ją weteranom swojej, przejętej po Cezarze armii. Wykorzystując to niezadowolenie, dodatkowo sprowokowana wyrażanym przez Oktawiana żądaniem rozwodu z Klodią, Fulwia wywołała rebelię. Wspólnie ze szwagrem, Lucjuszem Antoniuszem podniosła bunt przeciwko Oktawianowi. Przez krótki czas okupowali Rzym, ale ostatecznie zostali oblężeni w Peruzji i zimą z 41 na 40 rok głodem zmuszono ich do poddania się. Fulwia został wygnana, gdzie zmarła na nagłą chorobę w czasie, gdy Antoniusz jechał na jej spotkanie.