Nyírbátor − miasto powiatowe w komitacie Szabolcs-Szatmár-Bereg w północno-wschodnich Węgrzech.
Położenie Nyírbátor leży niemal w centrum wysoczyzny Nyírség. Przez miasto przebiega droga 471 z Debreczyna do przejścia granicznego Tiszabecs-Wyłok na granicy z Ukrainą. Lokalne drogi łączą Nyírbátor z Nyíregyháza, Baktalórántháza i przejściem granicznym Nyírábrány - Valea lui Mihai na granicy z Rumunią. Przez Nyírbátor biegnie również linia kolejowa z Debreczyna do Mátészalka, łącząca się z lokalną linią z Nyíregyháza.
Historia Pierwsza pisemna wzmianka o Nyírbátor pochodzi z roku 1279. W roku 1330 król Karol Robert podniósł miejscowość do rangi osady targowej. Miejscowość należała do rodu Gutkeled, następnie przeszła w ręce rodu Báthory, do którego należała do roku 1613. Pod panowaniem Báthorych, w XV i w XVI wieku, Nyírbátor rozkwitło jako ośrodek handlu i rzemiosła na szlakach handlowych z właściwych Węgier do Siedmiogrodu i na Ruś. W roku 1549 wysłannicy cesarza Ferdynanda I Hasbsurga zawarli w Nyírbátor z regentem Siedmiogrodu biskupem Jerzym Martinuzzim układ oddający Siedmiogród pod panowanie habsburskie. W XVIII wieku miasto podupadło, co skończyło się utratą praw miejskich podczas reformy administracyjnej w roku 1872.