thumb|240px|Grób Władysława Wężyka na cmentarzu Rakowickim Władysław Wężyk (ur. 22 października 1816 w Toporowie, zm. 15 lutego 1848 w Brzozowie koło Pszczyny) – polski podróżnik i literat, uczestnik powstania listopadowego.
Był bratankiem Franciszka Wężyka.
Życiorys Syn Ignacego, posła na Sejm Warszawski z okresu Księstwa Warszawskiego. W wieku 15 lat zaciągnął się do Gwardii Narodowej biorąc udział w powstaniu listopadowym. Od 1832 na emigracji, przez krótki czas przebywał w Londynie, a później w Paryżu. Do Polski wrócił pod koniec 1836 roku lub na początku 1837 i poświęcił się studiom filozoficznym, które przerwał przed wyjazdem na Bliski Wschód. W 1839 udał się do Berlina, gdzie słuchał wykładów Edwarda Gansa. Przyjaźnił się z Cyprianem Norwidem, z którym odbył podróż po Koronie w latach 1841–1842.
W 1846 Wężyk poślubił Felicję z Dembowskich z Dębowej Góry herbu Jelita. Małżonkowie osiedli w BrzozowieObecnie część wsi Frydek w gminie Miedźna, powiat pszczyński. w Księstwie pszczyńskim i zajmowali się gospodarstwem. W 1847 roku urodziła się córka Helena Maria Wężyk. Zmarł w czasie epidemii tyfusu na Śląsku, zaraziwszy się od chorych, którymi zajmował się osobiście w założonym przez siebie szpitalu w oficynie swojego dworku.