thumb|240px|Działo samobieżne Hummel z widocznym znakiem taktyczny 10 DPanc. 10 Dywizja Pancerna (niem. 10. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę, ataku na Związek Radziecki i walkach z aliantami zachodnimi.
Historia Dywizja została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 1 kwietnia 1939 w Pradze i wyposażona w sprzęt zdobyty po zajęciu Czechosłowacji.
W trakcie kampanii wrześniowej wchodziła w skład odwodu Grupy Armii Północ, po zakończeniu walk w Polsce przerzucona na zachód.
W trakcie kampanii francuskiej walczyła na terenie Francji w składzie kolejno 4 i 2 Armii, m.in. 26 maja 1940 zdobywa twierdzę i port Calais. Po zakończeniu walk pozostawała na terenie Francji do lutego 1941 roku.
Następnie została przerzucona do Niemiec, aby w czerwcu 1941 roku wejść w skład 2 Grupy Pancernej a następnie 4 Grupy Pancernej. W składzie tych grup wzięła udział w ataku na ZSRR, walcząc w składzie Grupy Armii Środek. Walcząc pod Mińskiem, Smoleńskiem i pod Moskwą. Na froncie wschodnim walczyła do kwietnia 1942 roku.
W maju 1942 roku została przerzucona do okupowanej Francji, gdzie w sierpniu 1942 roku wzięła udział w walkach pod Dieppe.