Każda z klas miała swoich "urzędników" pełniących funkcje porządkowe i nadzorcze:
ekonomowie – utrzymywali porządki domowe (budzenie, nadzór nad odpowiednim ubraniem się, udaniem się na modlitwę, wyjściem na posiłki i lekcje, sprawdzanie porządku) eforowie – pilnowali porządku przy stole, którym podlegali discoforowie discoforowie – ich zadaniem była obsługa przy stole kwestorowie – mieli nadzorować przebieg nauki cenzorzy – sprawowali nadzór nad obyczajnym zachowaniem się.
Spośród najzdolniejszych uczniów Trozendorf powoływał zarząd szkolny (magistratus scholasticus), składającego się z 12 senatorów i 2 cenzorów, na czele których stał konsul.
W szkole funkcjonował też sąd uczniowski, złożony ze starszych uczniów. Sprawy rozpatrywane przez ten sąd dotyczyły m.in. niestosownego zachowania się, waśni narodowościowych i stanowych między uczniami, używanie języka niemieckiego zamiast łaciny. Oskarżenie wnosili cenzorowie, mowę oskarżycielską wygłaszał rektor. Po mowie oskarżycielskiej głos zabierał oskarżony. Werdykt zapadał poprzez głosowanie.