thumb|upright=1.2|Grzbiet Śródatlantycki Grzbiet Śródatlantycki – podwodny grzbiet śródoceaniczny na Oceanie Atlantyckim, ciągnący się od Islandii aż po Antarktydę. Jest to najdłuższy grzbiet śródoceaniczny na Ziemi. Jego przedłużeniem na obszarze Oceanu Arktycznego jest Grzbiet Gakkela. Na południu kończy się w węźle potrójnym Bouveta w pobliżu Wyspy Bouveta. Krawędź Romanche rozdziela go na Grzbiet Północnoatlantycki i Grzbiet Południowoatlantycki. Większa część grzbietu skryta jest pod wodą. Ponad powierzchnię morza została wypiętrzona Islandia. Część grzbietu w pobliżu Islandii zwana jest Grzbietem Reykjanes.
Budowa Grzbiet Śródatlantycki zajmuje ok. 1/3 powierzchni dna Oceanu Atlantyckiego. Jego szerokość dochodzi do 1600 km. W osiowej części Grzbietu biegnie głęboka dolina ryftowa. Tą doliną przebiega granica między płytami tektonicznymi. W tym miejscu magma z górnego płaszcza osiąga powierzchnię ziemi i tworzy nową skorupę ziemską typu oceanicznego. Jest to strefa spreadingu. Występują w niej liczne wulkany oraz kominy hydrotermalne.